Ísland fyrir Íslendinga?

Schengen sáttmálinn gerir íbúum inn Schengen svæðisins kleift að ferðast frjálst á milli þeirra landa sem að samþykkt hafa sáttmálann. Af þessum sökum þá er erlent vinnuafl að tröllríða íslensku atvinnulífi, útlendingar sem að bara valsa inn á fósturjörð vora og byrja að vinna. Að vissu leiti er þetta mjög jákvætt. En líkt og hár Samsonar í biblíunni þá er einn vænn galli á þessu fyrirkomulagi. Hvað erum við að ráða þetta fólk í þjónustustörf þegar að það getur ekki tjáð sig á íslensku? Gott dæmi eru asísku konurnar sem að vinna í Horninu á Selfossi. Þú gengur inn í búðina, og í kurteisi þinni fyrir þessu fólki sem að er nú bara að reyna að hafa ofan í sig þá býður þú þeim að sjálfsögðu góðan daginn! ,,Viltu afrit?” segir þá konan! What?! Ég er ekki einu sinni byrjaður að versla og hún er farin að bjóða mér afrit. Greyið afgreiðslukvendið var þá bara búin að læra þessa setningu og flaggaði henni við hvert tækifæri sem að bauðst. Það er því segja að eitt dýrasta fyllerí sem að íslenska ríkið hefur fjármagnað var þegar að Hr. Jón Baldvin Hannibalsson fór utan til þess að skrifa undir Schengen sáttmálann.