Jæja...

Peningar og Pringles, gulrætur og ídýfa

2008-10-08T22:21:00.003Z

Datt engum í hug að setja nokkra þúsundkalla til hliðar þegar að hann eignaðist allar milljónirnar sínar? Einhverjum kannski, en ekki mörgum.. Afhverju ekki? Jú sennilega af því að peningar eru eins og pringles; ,,Einu sinni smakkað, þú getur ekki hætt!” Mörgum fjárfestum og bankamönnum líður eflaust núna eins og feitu stelpunni sem að kláraði heila dollu af pringles yfir gömlum Baywatch þætti og undraði sig yfir því afhverju hún væri ekki eins og Pamela Andersson eða einhver hinna stúlknanna að spóka sig um í rauðum sundbol. Það sjá allir afhverju henni var ekki boðið að leika í þáttunum. En hvers vegna erum við þá undrandi yfir því að Bandaríski seðlabankinn hafi ekki tekið okkur með í einhvern hóp vel stæðra seðlabanka nýlega? Ástæðan er mjög einföld, okkur var ekki boðið í partýið af sömu ástæðu og feitu stelpunni var ekki boðið hlutverk í Baywatch, við kláruðum allt pringlesið kvöld eftir kvöld og sitjum því uppi með að narta í gulrætur í nokkra mánuði. Það er þó sagt að nóttin sé alltaf myrkust rétt fyrir dögun og af sama skapi geta gulrætur verið ágætar. Ef að maður setur bara smá ídýfu á þær.

Jólaskraut?

2006-12-13T12:13:00.000Z

,,Ljósadýrð loftin gyllir!" Fátt er notalegra en jólaljósin sem að lýsa upp skammdegið yfir hátíðarnar. Fjölskyldan nýtur þess að koma saman og hengja upp jólaseríurnar, vel dúðuð í kuldanum, kíkja síðan inn í hlýjuna, sötra heitt kakó og narta í piparkökur. Íslenska þjóðin sameinast síðan í því að rúnta um götur bæjarfélaganna og sjá hvernig nágrönnunum hefur tekist til við að skreyta kofana sína. Einstaka fjölskyldur hér á Suðurnesjum eiga það þó til að tapa sér og virðist vera gjörsamlega veruleikafirrt þegar að kemur að því að sjá skreytingarnar í einhverju samræmi við hinn almenna borgara og minna hús þeirra meira á flugvöll heldur en smekklega skreytt einbýlishús. Hefur þetta valdið töluverðum vandræðum í aðflugi, nú seinast þegar að Boeing 747 farþegaþota var rétt búin að lenda á Norðurvöllunum.

Ísland fyrir Íslendinga?

2006-12-09T19:37:00.000Z

Schengen sáttmálinn gerir íbúum inn Schengen svæðisins kleift að ferðast frjálst á milli þeirra landa sem að samþykkt hafa sáttmálann. Af þessum sökum þá er erlent vinnuafl að tröllríða íslensku atvinnulífi, útlendingar sem að bara valsa inn á fósturjörð vora og byrja að vinna. Að vissu leiti er þetta mjög jákvætt. En líkt og hár Samsonar í biblíunni þá er einn vænn galli á þessu fyrirkomulagi. Hvað erum við að ráða þetta fólk í þjónustustörf þegar að það getur ekki tjáð sig á íslensku? Gott dæmi eru asísku konurnar sem að vinna í Horninu á Selfossi. Þú gengur inn í búðina, og í kurteisi þinni fyrir þessu fólki sem að er nú bara að reyna að hafa ofan í sig þá býður þú þeim að sjálfsögðu góðan daginn! ,,Viltu afrit?” segir þá konan! What?! Ég er ekki einu sinni byrjaður að versla og hún er farin að bjóða mér afrit. Greyið afgreiðslukvendið var þá bara búin að læra þessa setningu og flaggaði henni við hvert tækifæri sem að bauðst. Það er því segja að eitt dýrasta fyllerí sem að íslenska ríkið hefur fjármagnað var þegar að Hr. Jón Baldvin Hannibalsson fór utan til þess að skrifa undir Schengen sáttmálann.

Vangaveltur

2006-12-02T15:52:00.000Z

Íslendingar eru málglöð þjóð, margir af okkar þekktustu einstaklingum í samfélaginu hafa komist í þá stöðu sem að þeir eru af því að þeir gætu auðveldlega haldið uppi samræðum við vegg í rúma 2 tíma. Af þessum sökum er íslenskan full af allskonar rugl máltækjum, gott dæmi; ,,Að kalla ekki allt ömmu sína!” Auðvitað kallar maður ekki allt ömmu sína, þú röltir ekkert við í pulsuvagninum og segir; ,,Ég ætla að fá eina ömmu með öllu nema ömmu, mikið ömmu!” Annað dæmi; ,,Hver er sínum gjöfum líkastur!” Þetta er nú kannski svolítið langsótt, og aðeins verið að snúa út úr, en segjum sem svo að mamma þín gefi þér George Foreman lean mean grilling machine í jólagjöf, er hún þá lík George, sem að er fyrrverandi heimsmeistari í hnefaleikum og föníkíumaður í þokkabót? Maður spyr sig.

Fegurðarsamkeppnir

2006-11-25T23:20:00.000Z

Hvað er það sem að fær mann til þess að taka þátt í Herra Ísland? Minnimáttarkennd? Leit að viðurkenningu? Eða tapaðir þú veðmáli? Seinasti kosturinn er sennilega sá sem að á mestan rétt á sér. Einhvern veginn finnst manni það bara eðlilegra að stúlkur keppi sín á milli hver sé hinum fegurri heldur en að strákar geri það. Hvernig er hægt að réttlæta það? Þarf að réttlæta það? Þessar keppnir eru einhvern veginn svo fullar af hégóma, yfirborðskennd og fáfræði. Það er ekki hægt að dæma um fegurð, fegurð er breytileg sem og fagurfræðilegt sjónarmið hvers og eins. Fegurð verður ekki mæld í “magictan” tímum. Ekki í tannhvítu, heldur því sem að þú gefur af þér og gerir fyrir aðra. So fucking what þó að þú sért flink/ur í að labba og dilla rassinum í takt, og hverjum er ekki sama þótt að þú getir veifað og brosað á sama tíma, það kemur ekki til með að gera þig að betri persónu. Það kemur enginn til með að tala um að þú hafir nú verið Herra Ísland, eða Orublu strákurinn þegar að það er verið að jarðsyngja þig. Þannig að er nefnilega mál með vexti að eventually all your trophies will be trashed og það verður hegðun þín sem að kemur til með að vera aðal topicið í jarðaförinni þinni, ekki hinn gríðarlega mikli hæfileiki þinn að geta brosað, veifað, gengið og dillað rassinum allt á sama tíma.

Callela..

2006-08-15T18:21:00.000Z

"Í sól og sumaryl ég samdi tetta lag!" Já tad vantar nú ekki hitann á tessum stad, t.e Callela. Tó er sólin med einhvern derring og neitar ad láta sjá sig. Herbergi mitt rúmar trjá einstaklinga, en tó med herkjum, tetta er bara spurning um ad draga djúpt andann ádur en ad madur skúrrar sér inn í vaerelset. Tetta er nú samt mjog gaman, vid Gunnar eyddum stórum hluta úr deginum í gaer i ad moka holu á strondinni, hún endadi í tví ad verda naestum tvi jafnstór herberginu okkar en ta kom einhver málhelt sponsk kerling og bad okkur vinsamlegast vel ad lifa. Vid reyndum ad segja henni ad tetta vaeri hola en hún hélt ad vid vaerum ad segja "hola" eda hae! Tannig tókst okkur ad sannfaera hana um tad vid vaerum troskaheftir og hún fór bara án tess ad segja neitt. Vid tokum svo hlaup á hverjum morgni, tad er tad naesta sem ad vid komumst djamminu hérna tvi, tví klukkan 7 í morgunsarid eru allar "local" bitturnar enntá úti. To efast ég um ad tetta brjálada djammaevintýri teirra sé jafn blautt og ferdin okkar, enda um sundaefingabudir ad raeda. Gaeinn i lobbyinu aetladi ekki ad hleypa okkur út í gaerkvoldi fyrr en vid lofudum ad koma á brjálada diskotekid hans seinna um kveldid, vid maettum og ta var einn níraedur gaei úti í horni ad spila á einhvad extended version af pianoi/munnhorpu/harmoniku í bland vid trommur og trompet. Vid tjúttudum vaegast sagt af okkur rassgatid, eda med odrum ordum forum bara inn ad horfa simpsons á týsku. Ég bid bara ad heilsa ykkur, góda nótt!

...

2006-05-26T12:59:00.000Z

Ameríkaninn er fullur af allskonar spakmælum, tilvitnunum og þess háttar. Flest er þetta smellið og skemmtilegt en fáir fá þó botn í þetta. Dæmi um það sem að hefur borist til eyrna minna í gegnum tíðina er til dæmis; ,,Now you know how it feels like to do your sister!" Eftir að hafa spurst nánar fyrir um hvað þetta þýddi fékkst eiginlegur botn í málið, þetta þýðir að sem sagt að maður sé "almost there", eða á íslensku gott, en ekki nógu gott. Wha? Hvernig verður þetta til? Þetta er eitthvað sem að Dr. Phil myndi aldrei segja!

Ha?

2006-04-07T21:29:00.000Z

Já, hér eru myndir af nokkrum köppum sem að ég er sagður líkjast í útliti. Persónlega sé ég ekki alveg svipinn, en það er sama. Hér eru á ferðinni fyrir þá sem að ekki vita Jónsi í Svörtum fötum, Ólafur Stefánsson og Eiður Smári.

Bara að prófa!

2006-03-31T13:51:00.000Z

Jebb

2006-03-17T17:49:00.000Z

Pósturinn Páll, pósturinn Páll, pósturinn Páll og kötturinn Njáll. Sést hann síðla nætur seint fer ekki á fætur, lætur pakka og bréf í bílinn sinn. Börnin þekkja Pál og bílinn hans, brosa og heilsa allir er Palli veifar. Kannski, vertu þó ekki og viss, heyrist bank, drinng, inn um lúgu læðist bréf! Pósturinn Páll er einn af fáum sjáonvarpsþáttum þar sem að introið var mun skemmtilegra heldur en þátturinn sjálfur!

hvað kom til? Ég veit ekki!

2006-03-08T18:04:00.001Z

Öll erum við einhverf upp að vissu marki. Sitjum jafnvel tímunum saman í okkar eigin hugar heimi og byrjum jafnvel að hlægja útfrá ekki neinu, í kringum fullt af fólki. Einhverfa er af hinu góða, allir þurfa tíma fyrir sig, mismikinn. En bloggsíður eru fyrir fólk sem að kýs að deila einhverfu sinni með öðrum, bloggsíður eru þar að segja fyrir fólk sem er mjög einhverft, eða sjálfhverft eins og margir kjósa að kalla það, en þarf samt að deila sinni einhverfu, og þar af leiðandi sínum prívat hugsunum með öðrum. Þetta stingur heldur betur í stúfa við lög einhverfunnar og er fólk því nokkurn veginn komið í einhverfuhring. Það má því draga af þessu þá ályktun að það að halda út bloggsíðu sé hámark sjálfhverfunnar, og vísbending um að við séum um það bil að verða tilbúin til þess að púpast í samkvæmisljón aftur.

haha!

2006-02-08T19:51:00.000Z

Eins og sjá má hefur kjéllinum tekist að vinna til ýmsa verðlauna í gegnum tíðina, en er ekki alveg að höndla sigur á bloggheiminum.

bara til að setja eitthvað..

2006-01-26T14:17:00.000Z

Maður nokkur gekk eftir strönd í Kaliforniu og baðst fyrir á göngunni af
mikilli einlægni. Allt í einu birtist ský fyrir ofan hann og hann heyrði djúpa rödd hins Almáttuga sem sagði:

"Þar sem þú hefur reynt að vera mér trúr á allan hátt ætla ég að gefa
þér eina ósk".

Maðurinn svaraði:

"Byggðu brú handa mér yfir til Hawai svo ég geti ekið þangað hvenær sem
mig langar til".

Guð almáttugur svaraði:

"Ósk þín er mjög efnisleg.
Hugsaðu þér öll þau öfl sem þarf að leysa úr læðingi til að framkvæma
svona verkefni. Allar undirstöðurnar sem þarf til að komast niður á
botninn á Kyrrahafinu! Öll steypan og stálið sem færi í það! Það myndi
ganga af miklum náttúruauðæfum dauðum. Ég get þetta en ég á erfitt með
að réttlæta þörf þína fyrir svona veraldlega hluti. Hugsaðu þig nú betur um
og leitaðu að einhverju sem myndi heiðra mig og vegsama".

Maðurinn hugsaði sig lengi um og sagði svo að lokum:

"Herra, ósk mín er sú að ég
geti lært að skilja konuna mína. Mig langar til að vita hvernig henni
líður innra með sér, hvað það er sem hún er að hugsa þegar hún beitir
mig þöglu meðferðinni, af hverju hún grætur, hvað það er sem hún meinar
þegar hún segir að ekkert sé að og hvernig ég geti gert konu sannarlega
hamingjusama".

Drottinn almáttugur svaraði:

"Viltu hafa tvær eða fjórar
akreinar á brúnni?"

Vertu með!

2006-01-12T14:42:00.000Z

Mátti reyna!

2006-01-07T14:31:00.000Z

Hér áður fór ég fögrum örðum um hina lífsglöðu, frumlegu frekjudós Silvíu Nótt. Ég vildi meina að hún væri eitt af því fáa sem að við íslendingar gætum státað okkur af sem okkar eigin uppfinningu. Allt í einu rann upp fyrir mér blákaldur veruleikinn, Silvía og Ali G eru alls ekki svo ólíkar týpur.

gleðilegt ár..

2006-01-01T20:17:00.000Z

Pamfíll, hvað er nú það? Án ef asnalegasta orð í heimi!

daddara...

2005-12-29T18:16:00.000Z

Hvern hefði grunað að Bill Clinton sé eini örvhenti maðurinn sem að setið hefur tvö kjörtímabil í röð sem forseti Bandaríkjanna fyrir demókrata.

Á kristilegu nótunum.

2005-12-21T13:30:00.000Z

hmm...

2005-12-19T22:54:00.000Z

Alltaf gleymist að fjalla um 14. bróðir jólasveinanna. Hann er frábrugðinn bræðrum sínum að því leitinu til að hann kemur ekki um jólin, heldur aðeins eftir þau, nánar tiltekið um mánaðarmótin janúar/febrúar. Hann kemur ekki færandi hendi, heldur til þess að rukka inn ógreiddar skuldir. Jólasveinn þessi hefur engan áhuga á ungum krökkum, hann er á eftir fullorðna fólkinu, sem að helst vill sem minnst af honum vita, hvað þá hitta hann. Þessi ólukkans fýr heitir Kortaklippir og er öfugur jólasveinn.

Gestaþraut.

2005-12-17T12:56:00.000Z

Oki, hér kemur ein gömul pæling sem að enn hefur ekki komið augljóst svar við. Vísindavefur háskólans sagði að ég væri fífl þegar að ég sendi þetta inn svo ég spyr ykkur báða sem að lesa þessa síðu.

Andskotinn er samheiti yfir djöfulinn, og djöfullinn er það versta sem til er.
Forskeytið “and” þýðir öfugt við það sem að það er skeytt framan við.
Þannig að það öfuga við að vera skoskur eða að vera skoti er að vera “and” skoti.
Þannig að við sem að erum ekki Skotar erum væntanlega andskotar, og andskoti er samheiti yfir djöfulinn.

Erum við þá djöfullinn?

Jólaspekin..

2005-12-16T13:19:00.000Z

Jólaspekina til okkar íslendinga félagi minn Sverrir Falur Björnsson, og er hún svo hljóðandi.

,,Íslendingar eru svo uppteknir við að kaupa hluti sem að þá vantar ekki, fyrir peninga sem að þeir eiga ekki, til þess að ganga í augun á fólki sem að er nákvæmlega sama."

Ungfrú heimur.

2005-12-14T16:20:00.000Z

Unnur Birna var á dögunum kosin ungfrú heimur, ekkert nema gott um það að segja. En það er verið að hrósa henni fyrir svo frábæra frammistöðu, í hverju felst það eiginlega? Tókst henni svona vel til þegar að hún smurði vaselíninu á tennurnar? Eða var veifið hjá henni svo vel útfært? Hún þurfti í raun ekkert að æfa fyrir þetta, hún bara skrifaði nafnið sitt á blað og útlitið sá bara um restina. Þetta er í rauninni eins og að óska fólki til hamingju með frábæra frammistöðu við að sjóða pulsur, allt sem að þú þarft að gera er að setja þær í pottinn og kveikja undir. Einnig sagðist einhver hafa fyllst þjóðarstolti. Wha? Þjóðarstolt er misskilið hugtak, ein persóna getur ekki með nokkru móti látið mann verða stoltan af allri þjóðinni, þar með talið stoltan af einhverjum dóphausum, nauðgurum og þess háttar skrumalíð. Frekar að vera stolt af henni fyrir að klóra sig fram úr því að skrifa nafnið sitt á réttan stað á blaðinu, annars hefði hún kannski bara verið í miðasölunni á ungfrú Ísland keppninni.

jólaklattar..

2005-12-11T22:22:00.000Z

Alla okkar ævi er okkur kennt að við eigum að bera virðingu fyrir þeim sem að eldri eru. Þau hafa reynsluna, skilninginn á lífinu og kunna þar af leiðandi öll trikkin til þess að koma sér áfram í lífinu. Nú er reynsla mín sú á þessum hópi samfélagsins að það rífst og skammast, tekur engum málamiðlunum og þrjóskast við og finnst allir vera að svindla á sér. Þau eru sem sagt að farast úr eiginhagsmunasemi og sjálfselsku, bera ekki nokkra virðingu fyrir okkur hinum, eru bara tillitslaus og ókurteis. Það er því ekki að undra að maður skuli spyrja sig hvort að þetta sé það sem þarf til þess að komast áfram í lífinu, hugsa bara um óæðriendann á sjálfum sér? Nú er ég ekki að bendla þetta við öll gamalmenni heimsins, ég miða þetta aðallega við þann hóp sem að sækir sundlaug Selfoss árla í bítið. Þessi sértrúarsöfnuður tekur engu tiltali, mætti halda að þau væru engu ómerkilegri en Kunta Kinte eða aðrar álíka frelsis hetjur. Þau þurfa alltaf að hafa sama skápinn, sömu sturtuna, sama handklæðaplássið og sömu brautina. Ítrekað hefur það gerst að ég er bara í góðum fíling að synda mína morgunæfingu þegar einhverjir af þessum eldri og æðri borgurum (mætti kannski líka við Big Mac eða Big Tasty fyrir þá sem að eru kunnugir matseðli Mc Donalds) “stinga” sér á brautina mína og hefja það busl sem að þau kjósa að kalla sund. Í kurteisi minni, og virðingu fyrir eldra fólki stoppa ég og bið það góðfúslega að færa sig yfir á einhverja af hinum 4 lausu brautunum í lauginni. Neinei ekki að ræða það; ,, Þessi laug er fyrir okkur fólkið!” Þvílík svör frá frelsishetjunum okkar sem að börðust fyrir litasjónvarpi og öðru fríðindum. En ég er nú í þrjóskara lagi og gef ekkert eftir, geri margar tilraunir til þess að drekkja þeim í buslugangi en allt kemur fyrir ekki, ekkert fær hreyft frelsishetjuna af 5. brautinni. Við eigum bara að stjana í kringum þennan hóp samfélagsins sem að færði okkur ljósmyndapappír og CB talstöðvar. Og hvað græðum við á því? Það er ekki eins og það fylgi einhverjar franskar með þessum eldri borgurum.

jólaglögg.

2005-12-09T18:12:00.000Z

Eitt sinn var ungur drengur að vinna í kaupfélaginu. Hans verk var að fylla á gosið. Meðferðis hafði hann undir höndum beittan kuta sem að hann nýtti til þess að losa flöskurnar úr pakkningunum. Er hann hafði loks lokið verkinu, stóð hann upp, þurrkaði svitann úr andlitinu og hugsaði með sér; ,, Ég fæ nú hól hjá yfirmanni mínu fyrir svo vel unnið starf." Í sæluvímu hljóp hann af stað mjúkum gleðiskrefum líkt og stúlkurnar í dömubindaauglýsingunum. Nú skildi hann loksins vera viðurkenndur. Hann hafðu kutann í hendi sér og í kæruleysi renndi hann honum eftir öllum vel röðuðu gosflöskunum í rekkanum, vildi þá ekki betur til en að hann skar gat á þær allar og um 50 lítrar af gosi láku um stífbónuð gólf kaupfélagsins.

Based on a true story.

hmm..

2005-12-07T19:57:00.000Z

Pæling

2005-12-03T20:19:00.000Z

Sjálfsagt þykir að konur eldi matinn allajafna á heimilum landsins, alls enginn rembingur hér á ferð svona er þetta bara. En hvernig stendur þá á því að manni bregður í brún við að sjá konur sem matreiðslumenn?

Eitt enn...

Hahahaha!

Fyrirmyndir..

2005-12-01T10:20:00.000Z

Löngum hef ég ætlað að viðurkenna fáfræði mína varðandi kristileg trúarbrögð. Ýmsir siðir og venjur sem að ég botna bara ekki neitt í. Eitt af því er gamalt lag sem að hefur haldist óbreytt í gegnum sunnudagaskóla göngu mína og systkina minn. Þetta er lagið Daníel og Rut, þar kom fram að allir ungir drengir vildu líkjast Daníel af því að hann var fylltur svokölluðum hetjumóð. Hnáturnar ungi vil svo allar líkjast Rut því hún kunni vera svo sönn, og góð. Ekki amalegt það. En nú kemur spurningin, voru Daníel og Rut persónur í Biblíunni? Áttu þau einhvern þátt í öllum þeim frægðarsögum sem að við heyrum af Jésú Kristi og komum til með að heyra alveg fram til okkar síðasta dags? Eða voru kannski Daníel og Rut bara einhverjir karakterar sem að eins hefðu getað átt upptök á teikniborði Karls Bark sem að frægur er fyrir frábærar teikningar og karaktersköpun í hinum gamalgóðu Andrés Önd blöðum? Ef að Daníel og Rut áttu öngvan þátt í Biblíusögunum og eru þar af leiðandi eintóm þvæla í kirkjunnar mönnum þá finnst mér að hér sé bara um heilaþvott að ræða. Við eigum að fá að velja okkur okkar eigin fyrirmyndir, hvort sem að það Michael Jordan, Jóhanna Sigurðardóttir eða amma gamla.

Í tilefni dagsins.

2005-11-29T12:12:00.000Z

Lífsreynslusaga vikunnar.

2005-11-28T11:22:00.000Z

Það gerist nú ekki oft að ég leggi leið mína á skyndibitastaðinn Burger King, reyndar hefur það aðeins gerst tvisvar hér heima á Íslandi, nú seinast í liðinni viku. Ég mætti þarna galvaskur að afgreiðsluborðinu og tók þá enginn annar við mér en Friðrik nokkur, starfsmaður mánaðarins. Leiddi hann mig í gegnum matseðilinn af sinni alkunnu snilld, sagði mér frá öllum tilboðum vikunnar og að endingu komumst við saman að þeirri niðurstöðu að tilboð númer 5 kæmi til með að henta mér best. Að þessum æfingum loknum settist ég niður og beið í rólegheitum eftir að Friðrik myndi kalla í mig og biðja mig vel að njóta. Ekki leið á löngu en ég heyrði; ,,Eitt hamborgaratilboð númer 5 + beikon gjörðu svo vel!" Í kurteisi minni þakkaði ég fyrir mig og náði mér í tómatsósu. Beit svo vænan bita af borgaranum og viti menn, aldrei á minni ævi hef ég smakkað jafn ógeðslegan hamborgara.

Sjónvarp

2005-11-26T16:34:00.000Z

Fátt er til vonlausara en það að herma eftir einhverju/m. Þetta tiltekna atriði er eitt af því sem að við, íslendingar, erum betri í en margir aðrir. Við virðumst einfaldlega ekki hafa snefil af því sem að heitir frumleiki í okkur, reyndar þau okkar sem að hafa það eru orðin frægi, til dæmis Björk og Sigurrós. En það sem að sennilega verður verst úti í þessum eftirhermu málum hjá okkur eru sjónvarpsþættir. Hefst nú upptalningin. Fólk með Sirrý er vægast sagt glötuð tilraun til að búa til hina íslensku Opruh Winfrey. Í þessum þáttum reynir Sirrý að glíma við málefni líðandi stundar og vorkenna öðrum með sínu falska brosi og slöppum bröndurum. Hinn íslenski bachelore, er vongóð tilraun hins kurteisa og dagfarsprúða Steingríms til að kynnast lífsförunaut sínum. Í þáttunum gerir hann sitt besta til þess að heilla stúlkurnar og koma svolitlu grasi í skóna hjá þeim. Að lokum þarf hann að velja þá stúlku sem veitir honum þá ástúð og þá umhyggju sem að hann telur vænsta. GUBB! Auðvita velur hann bara dömuna með stærstu brjóstin, og þegar að þau fara að kynnast almennilega kemur í ljós að þau eru þremenningar og sambandið leysist upp í sameiginlegan áhuga á gömlum niðjatölum. Þriðji þátturinn er sem betur fer kominn af dagskrá. Einn, tveir og elda gerði garðinn frægann eitthvert árið en þar skiptust færir matreiðslumeistarar á því að fá í heimsókn til sín landsþekkta einstaklinga, sem að svo aðstoðuðu þá við að skera niður spregilkál og annað því um líkt kanínufóður. Þess má geta að samskonar þáttur hefur verið á dagskrá BBC í mörg ár, og ber hann nafnið ready, steady, cook. Ótrúlega keimlík nöfn. Þegar að allt kemur til alls eru aðeins tveir þættir sem að við getum sagt með stolti að séu okkar. Maður er nefndur, útvarpsþáttur sem á einhvern undarlegan hátt komst í sjónvarpið, enginn horfði á þennan þátt nema þá að hann væri rúmfastur og fjarstýringin hans biluð. Síðast en ekki síst er það Silvía Nótt, stúlkukindin atarna er misskilinn snillingur og er í þann mund að fara gera garðinn frægann á erlendri grundu, eldri borgurum, húsmæðrum og sjálfumglöðum húsbóndum til mikilla miska.

Til þeirra sem efast.

2005-11-25T20:13:00.000Z

Ómögulegt er bara stórt orð sem að lítilmegnugir menn kasta sín á milli af því að þeim þykir auðveldara að lifa við þær aðstæður sem að þeim eru gefnar, heldur en að kanna þann áhrifamátt sem að þeir hafa til að breyta þeim. Ómögulegt er ekki staðreynd, það er skoðun. Ómögulegt er ekki útskýring, það er mönun. Ómögulegt er möguleiki. Ómögulegt er tímabundið.

Ekkert er ómögulegt.

Klassi!

2005-11-24T13:32:00.000Z

Stærðfræðidrama

2005-11-23T10:40:00.000Z

Eins og glöggir áhorfendur bíórásarinnar hafa tekið eftir er mikið sýnt af allskyns rómantískum gaman myndum. Allar hafa þær sinn "fittíngs" en eru samt þegar á heildina er litið byggðar upp eftir sömu teikningunni, stelpan sem að allir eru hrifnir af, vondi gæjinn sem að hún er með, sem að oftast er captain of the football team, og síðast kemur góði gaurinn sem að á engann séns í að næla sér í stelpuna góðu. Í rauninni eru þessar myndir bara byggðar upp á eðlisfræði og stærðfræði. Hvernig þá? Jú góði strákurinn og stelpan eru á svipaðri línu, hafa svipuð áhugamál og þess háttar þannig að bæði heita þau plús (+). Vondi gæjinn er allt annar en stelpan of heitir þess vegna mínus (-). Staðreyndin er sú að ósamkynja hleðslur, þ.e mínus og plús dragast að hvort öðru, en samkynja hleðslur hrinda hvort öðru frá sér. Þess vegna er ekkert nema eðlilegt að vondi gæjinn og góða stelpan séu saman. En í enda myndarinnar tekur stræðfræðin völdin, allt fer í upplausn í sambandinu af því að mínus og plús verða mínus og því gengur ekki sambandið. Góða stelpan hleypur þá til góða gaursins af því að hann er plús og hún er plús, og plús plús plús er plús þannig að þau smella saman og lifa hamingjusöm til æviloka. Hvað varðar prince charming þá finnur hann sína mínus, þau verða plús og lifa líka hamingjusöm til æviloka.

blogg..

2005-11-22T14:54:00.000Z

Nú á undanförnum árum hafa bloggsíður færst í aukana og eru þær orðnar einn stærsti hluti vefsíðna veraldarvefsins. Mig leikur forvitni á að vita hvernig þetta hafi allt saman byrjað? Ætli það hafi bara verið einhver rótsvalur gæji sem að byrjaði á þessu og svo fylgdu allar litlu hænurnar hans í kjölfarið eins og dómínókubbar? Þetta er í raun eitt af þessum "æðum"sem að heltekur alla, hver man ekki eftir jójó æðinu, körfuboltamynda æðinu, spice girls æðinu, svo ekki sé talað um pox æðið sem að kjöldróg margar fjölskyldurnar, slíkar fjárhæðir fóru í kaup á pox myndum og "sleggjum". Bloggæðið hefur þó enst í þó nokkurn tíma, og er sennilega ekkert a leiðinni að fjara út í sandinn á næstunni, þó svo að sumar blogg síður séu minna heimsóttar en aðrar þá heldur bloggarinn samt alltaf að blogga í von um að einhver skuli lesa þetta, samanber mig. Blogg eru nefnilega misskemmtileg, sumt fólk bloggar um hverja einustu hreyfingu sína, með hverjum það var, hvern það hitti og hvað þau voru að gera. Aðrir blogga um einhverja vitleysu sem kviknar í huga þeirra, rennur út í taugakerfið sem að þaðan kemur því til fingranna sem að svo pikka þessar snarbrengluðu pælingar á netið. Síðan eru náttúrulega til allskonar útfærslur bloggsíðum, sumar skrítnar, aðrar fyndnar, fræðilegar og lengi mætti telja. Þær virðast þó allar ná sínu markmiði, einhver álpast til að lesa þetta einhvern daginn og kemst ekki hjá því að láta lesninguna stytta sér stundir, sem að er sennilega heila málið í þessu, við bloggum til að stytta örðum stundir og um leið til að tjá okkur um hin ýmsu málefni.

góðan daginn..

2005-11-20T12:51:00.000Z

Tattú

2005-11-18T20:04:00.000Z

Afhverju fær fólk sér tattú? Nú undanfarið hafa einstaklingar sem að ég umgengst verið allir í því að fá sér tattú. Þetta hefur verið allt milli himins og jarðar, drekar, stjörnur, nöfn, sporðdreki og lengi mætti telja. Hvað fær þetta fólk til þess að fá sér varanlegt tattú? Gerir það sér ekki grein fyrir því að það á eftir að vera bundið við þessa ákvörðun sína það sem eftir lifir? Að sjálfsögðu er mörg af þessum tattúum alls ekki það slæm, en er þetta eitthvað sem að maður vill sjá þegar að maður fer fram á sjötugsafmælisdaginn sinn og burstar í sér tennurnar, þ.e ef að maður er ennþá með einhverjar tennur til að bursta? Jæja ég skal nú ekki áfellast þennan ört stækkandi hóp tattúunnenda, þau ráða sínum ráðum bara sjálf. Annar hópur tattúveraðra einstaklinga eru þeir sem að kjósa að fá sér svokallað "náttúrulegt" tattú, þ.e tattú sem að á að hverfa af sjálfu sér eftir ýmist 3 eða 5 ár. Þetta fólk hugsar aðeins lengra fram í tímann. En nú virðist reyndin vera sú að þessi "náttúrulegu" tattú eiga það til að afmyndast og verða að einni stórri blekklessu þar sem að áður var fallegt "náttúrulegt" tattú. Hvað segir maður þá, þegar að einhver spyr hvað þetta, sem kannski áður var eitthvað ógurlega flott "náttúrulegt" tattú, sé núna? Mitt persónulega álit er það að best væri að segja að þetta sé Barbamamma, svört klessa sem að getur brugðið sér í allra kvikinda líki.

Af hverju?

2005-11-17T14:41:00.000Z

Margir velkjast í vafa um hvaðan ég fékk hugmyndina að slóðinni á síðuna. Blomsterbed, eða blómabeð eins og íslenska orðið er yfir slóðina er kannski ekki beint það sem að manni dytti fyrst í hug við val sem þetta. Þannig var það nú að hér við hliðina á mér lá dönsk/íslensk íslensk/dönsk orðabók, ég tók hana mér í hægri hönd og notaði þá vinstri til að opna hana, upp kom orðið blomsterbed og nýtti ég mér það um hæl.

Wellwell..

2005-11-17T09:34:00.000Z

Jæja góðir landsmenn, það hefur lengi blundað í mér að skella á míni eigin bloggi. Ég á nú ekki von á að það verði margir sem að koma til með að lesa þetta, en aldrei að vita nema ein og ein hræða dúmpi hér inn. Í dag ætlar Tumi að baka, fyrst tekur hann egg síðan hveiti, loks sykur og svo hrærir hann því öllu saman...nei í dag er það ekkert sérstakt sem að liggur mér á hjarta, svo ég ætla bara að enda þetta hér.

hjalti